ଦିଲ୍ଲୀ ହାଇକୋର୍ଟ ଏକ ଶୁଣାଣି ସମୟରେ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଯଦି କୌଣସି ସମ୍ପତ୍ତି ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀ ଉଭୟଙ୍କ ନାମରେ ପଞ୍ଜିକୃତ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ମିଳିତ ଭାବରେ କିଣାଯାଇଥାଏ, ତେବେ ସ୍ୱାମୀ କେବଳ ଇଏମଆଇ ଦେଇଥିବା ଦାବି କରି ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାଲିକାନା ଦାବି କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ବିଚାରପତି ଅନିଲ କ୍ଷେତ୍ରପାଲ ଏବଂ ହରିଶ ବୈଦ୍ୟନାଥନ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଖଣ୍ଡପୀଠ ଏହି ଟିପ୍ପଣୀ ଦେଇଛନ୍ତି।
କୋର୍ଟ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀ ଉଭୟଙ୍କ ନାମରେ ଅର୍ଜିତ ଯେକୌଣସି ସମ୍ପତ୍ତି ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀ ଉଭୟଙ୍କର ଅଧିକାର। ସ୍ୱାମୀ ଦାବି କରିପାରିବେ ନାହିଁ ଯେ, ସେ ସମ୍ପତ୍ତି କିଣିଥିବାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ପତ୍ତି ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବରେ ତାଙ୍କର ହୋଇଯିବ।
କୋର୍ଟ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି ଯେ, ଯଦି ଜଣେ ସ୍ୱାମୀ ଏହା କରନ୍ତି, ତେବେ ଦାବି ବେନାମୀ ସମ୍ପତ୍ତି ଆଇନର ଧାରା ୪ ବିରୁଦ୍ଧରେ ହେବ। ଏହି ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ, ଅନ୍ୟ କାହା ନାମରେ ଥିବା ସମ୍ପତ୍ତିର ସଠିକ୍ ମାଲିକ ବୋଲି ଦାବି କରି ଏକ ଦାବିକୁ ରୋକାଯାଇପାରିବ। ସ୍ତ୍ରୀ ହାଇକୋର୍ଟରେ ଯୁକ୍ତି ଦର୍ଶାଇଥିଲେ ଯେ, ଅତିରିକ୍ତ ପରିମାଣର ଅଧା ତାଙ୍କର। କାରଣ ହିନ୍ଦୁ ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ ଏହାକୁ ମହିଳାଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସମ୍ପତ୍ତି ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଇପାରିବ। ତେଣୁ, ସମ୍ପତ୍ତି ଉପରେ ମୋର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧିକାର ରହିଛି।
ଆବେଦନ ଅନୁଯାୟୀ, ଏହି ମାମଲାରେ ଦମ୍ପତି ୧୯୯୯ ମସିହାରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ୨୦୦୫ ମସିହାରେ ମିଳିତ ଭାବରେ ମୁମ୍ବାଇରେ ଏକ ଘର କିଣିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ, ସେମାନେ ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ଅଲଗା ହୋଇଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ସେହି ବର୍ଷ ସ୍ୱାମୀ ଛାଡ଼ପତ୍ର ପାଇଁ ଆବେଦନ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୋର୍ଟରେ ବିଚାରାଧୀନ ଅଛି।
କିନ୍ତୁ, ଋଣ ରାଶି ପରିଶୋଧ କରାଯାଇ ନଥିବାରୁ ବ୍ୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଫ୍ଲାଟଟି ବିକ୍ରି କରାଯାଇଥିଲା। ତଥାପି, ଅବଶିଷ୍ଟ ପାଣ୍ଠି ଯୋଡା ଯାଇଥିଲା ଏବଂ ମୋଟ ୧.୦୯ କୋଟି ଏଚଏସବିସି ବ୍ୟାଙ୍କକୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଛାଡ଼ପତ୍ର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଚାଲୁଥିବା ସମୟରେ, ସ୍ୱାମୀ ୨୦୧୨ ରେ ବ୍ୟାଙ୍କରୁ ୧.୦୯ କୋଟି ଆଦାୟ ପାଇଁ ଏକ ଆବେଦନ ଦାଖଲ କରିଥିଲେ।
ପତ୍ନୀ ଦିଲ୍ଲୀ ହାଇକୋର୍ଟରେ ପରିବାର ଅଦାଲତର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରି ଯୁକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ ଯେ, ବିକ୍ରୟ ଅର୍ଥକୁ ପକ୍ଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମାନ ଭାବରେ ବାଣ୍ଟି ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍। ଡିସେମ୍ବର ୨୦୧୭ରେ, ଦିଲ୍ଲୀ ହାଇକୋର୍ଟ ଆୟର ୫୦% ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ୨୦୧୯ରେ, ଦିଲ୍ଲୀ ହାଇକୋର୍ଟ ରେଜିଷ୍ଟ୍ରାର ଜେନେରାଲ (ଆରଜି)ଙ୍କୁ ଅବଶିଷ୍ଟ ୫୦% ଆୟକୁ ୟୁକୋ ବ୍ୟାଙ୍କରେ ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ଜମାରେ ରଖିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ।
